á
â
ă
ä
ç
č
ď
đ
é
ë
ě
í
î
ľ
ĺ
ň
ô
ő
ö
ŕ
ř
ş
š
ţ
ť
ů
ú
ű
ü
ý
ž
®
€
ß
Á
Â
Ă
Ä
Ç
Č
Ď
Đ
É
Ë
Ě
Í
Î
Ľ
Ĺ
Ň
Ô
Ő
Ö
Ŕ
Ř
Ş
Š
Ţ
Ť
Ů
Ú
Ű
Ü
Ý
Ž
©
§
µ
Głównym bohaterem oraz narratorem jest Patrick ‘Pat’ Peoples. Ten trzydziesto-kilku letni mężczyzna, jak sam uważa, pozostaje od ośmiu miesięcy w zamkniętym ośrodku psychiatrycznym, (...) czy raczej „niedobrym miejscu” całkiem bez powodu. Pat myśli jednak pozytywnie i nie rozumie, czemu inni tego nie robią. Sądzi, że jego życie to film, który musi się skończyć szczęśliwym zakończeniem, czyli powrotem do byłej żony Nikki i nie dopuszcza do siebie innej opcji. Musi on jedynie spełnić kilka warunków, czyli robić codziennie setki brzuszków, przysiadów, pompek, czytać więcej książek polecanych przez Nikki, ćwiczyć bycie miłym i dwa razy dziennie łykać kolorowe pastylki.
Prawda, której Pat albo nie potrafi sobie przypomnieć, albo nie chce okazuje się jednak o wiele gorsza. Jego pobyt w złym miejscu był o wiele dłuższy, a rodzina i przyjaciele za wszelką cenę starają się uświadomić mu, że Nikki nigdy do niego nie wróci. Mężczyzna ignoruje ich i wciąż uparcie dąży do swojego celu.
Pewnego dnia, po tym gdy matka zabiera go z ośrodka, by mógł zamieszkać z rodzicami, udaje się na kolację do byłego najlepszego przyjaciela Ronnie’go. Niechętnie, gdyż sądzi, że żona przyjaciela go nienawidzi, zgadza się i poznaje ekspresywną Tiffany - jej siostrę. Kobieta nie sprawia na nim dobrego wrażenia, ale czuć między nimi pewnego rodzaju chemię od samego początku, ponieważ ona również musi chodzić na regularne spotkania do swojej terapeutki.
W wyniku dziwnych okoliczności Pat i Tiffany zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu. Matka mężczyzny, jego przyjaciele i sam terapeuta spekulują na temat ich zażyłości, Patricka od dłuższego czasu dręczy piosenka Kenny’ego G, a zakaz zbliżania się niweluje marzenia o spotkaniu z byłą żoną. To wszystko razem wzięte sprawia jednak, że główny bohater zyskuje więcej upartości w swoich dążeniach.
Akcja powieści jest wartka, opisana w teraźniejszości, co sprawia, że czujemy, iż Pat zwraca się bezpośrednio do nas, choć swoje notatki dedykuje dla byłej żony, by w przyszłości wręczyć jej je jako rekompensatę za cały czas spędzony osobno. Czytając wiele razy śmiałam się z ironii losu spotykających postaci, ale też współczułam głównemu bohaterowi, który bez wątpienia jako postać dynamiczna zamienił się w niepoprawnego romantyka (na swoje nieszczęście).
Jak długo Pat przebywał w niedobrym miejscu? Dlaczego się tam dostał? Co z nim, jego żoną i Tiffany? Co takiego wydarzyło się, że mężczyzna wyrzucił to ze swojej pamięci? Czy dotrze do swojego szczęśliwego zakończenia? Odpowiedzi na te i jeszcze więcej pytań udziela nam bestsellerowa książka Matthew Quicka, którą gorąco polecam starszym osobom myślącym, że już nic dobrego ich w życiu nie spotka, młodszym zastanawiającym się wciąż nad swoją piramidą wartości oraz każdemu, kto potrzebuje trochę dawki pozytywnego myślenia.